Cryptovaluta terugvinden, vermogensherstel

Is het onmogelijk om cryptovaluta terug te krijgen?

Slachtoffers van cryptofraude vragen zich vaak af hoe ze hun cryptovaluta terug kunnen krijgen.

Over het algemeen kunnen cryptotransacties die op de blockchain zijn bevestigd niet worden teruggedraaid. Er zijn echter uitzonderingen en manieren om geld terug te vorderen dat verloren gewaand was.

Gecentraliseerde of gedecentraliseerde cryptovaluta

Om deze vraag te beantwoorden, moet er eerst een onderscheid worden gemaakt tussen een gecentraliseerde en een gedecentraliseerde cryptovaluta.

Directe terugbetalingen voor gecentraliseerde cryptovaluta zoals Tether (USDT) kunnen – indien fraude bewezen wordt – vaak relatief eenvoudig worden verwerkt. Hiervoor is doorgaans een bewijs van herkomst van de cryptovaluta nodig, zoals de oorspronkelijke stortingsgegevens van de cryptobeurs.

Bovendien is het noodzakelijk dat de lopende vervolging van cryptovaluta juridisch wordt vastgelegd. Dit is belangrijk voor bedrijven zoals Tether, om de gestolen cryptovaluta te kunnen vernietigen of om terugbetaling überhaupt mogelijk te maken.

Ten slotte is het ook nodig om de fraude te documenteren aan de hand van de communicatiegeschiedenis. In de meeste gevallen worden de cryptovaluta vervolgens bevroren totdat het incident is opgelost. De kans op succesvolle teruggave van de gelden is in dit geval groot.

Bij gedecentraliseerde cryptovaluta is een onmiddellijke terugbetaling niet eenvoudig mogelijk. Gedecentraliseerd betekent hier dat de blockchain niet gemanipuleerd kan worden.

Het proces voor het terugvinden van verloren gedecentraliseerde cryptovaluta is vergelijkbaar met dat voor gecentraliseerde cryptovaluta, maar richt zich op cryptobeursplatformen. Zodra de cryptovaluta zijn gelokaliseerd, worden de wallets gemeld. Veel cryptobeursplatformen gebruiken deze meldingen (AML) als leidraad en vereisen vervolgens dat de eigenaren van de betreffende wallets bijvoorbeeld een uitgebreidere KYC-verificatie ondergaan of een bewijs van herkomst van de activa overleggen voordat de fondsen verder worden overgemaakt of verhandeld.

Het opnemen van cryptovaluta mislukt vaak vanwege overheidsvoorschriften.

Naar aanleiding van een politieaangifte kan het openbaar ministerie de activa in beslag nemen bij de betreffende cryptobeursen, die doorgaans meewerken. Zoals reeds vermeld, vereist dit een juridisch correcte traceerbaarheid en lokalisatie van de cryptovaluta.

Helaas verlopen politieonderzoeken door hun hoge werkdruk erg traag. Tijd is echter een cruciale factor bij het identificeren en in beslag nemen van bezittingen. Zoals de zaken er nu voor staan, zijn wetshandhavingsinstanties vrijwel niet in staat om bezittingen in fraudezaken op te sporen en te lokaliseren.

Autoriteiten staakten onderzoeken vaak of stellen ze jarenlang uit. Om begrijpelijke redenen worden getrainde medewerkers bij voorkeur ingezet voor zaken betreffende witwassen, belastingontduiking en terrorismefinanciering, waardoor middelen worden bespaard. Helaas leiden de beperkte capaciteit van de wetshandhavingsinstanties en het extreem tijdrovende karakter van cryptoforensisch onderzoek er vaak toe dat particuliere investeerders onvoldoende prioriteit krijgen.

Op basis van een forensisch rapport kan het openbaar ministerie cryptobeursen, die over het algemeen toch al met de EU samenwerken, dwingen de gelden vrij te geven.

Particuliere beleggers die slachtoffer zijn geworden van fraude, moeten voorzichtig zijn bij het kiezen van een advocaat en bij het verkrijgen van een forensisch rapport. Vaak wordt de kwetsbaarheid van de slachtoffers uitgebuit en worden er exorbitant hoge prijzen gevraagd, zelfs door zogenaamd gerenommeerde aanbieders.

Uitdagingen en verzwarende factoren

Het traceren van de oorspronkelijke transacties wordt bemoeilijkt door het toenemende gebruik van swaps, bridges en tweelaagse ketens. Moderne software en forensische methoden maken het echter in de overgrote meerderheid van de gevallen mogelijk om de geldstromen onomstotelijk te traceren.

Oplichters gebruiken vaak valse identiteiten op cryptobeursplatformen of wallets zonder te voldoen aan de KYC-vereisten (Know Your Customer). Moderne heuristische analyses kunnen echter vaak informatie onthullen zoals IP-adressen, supercookies of apparaatgegevens van de daders.

Het eigendom van de activa verandert doorgaans, omdat fraudeurs over het algemeen de voorkeur geven aan contant geld op de korte en middellange termijn. Deze eigendomsoverdracht bemoeilijkt zowel het traceren als het in beslag nemen van de cryptovaluta.

Juridisch gezien waren de activa al gestolen op het moment van de transactie. Daarom moeten de verloren cryptovaluta worden beschouwd als gestolen goederen en hebben slachtoffers van fraude nog steeds recht op deze valuta, zelfs als ze al (illegaal) van eigenaar zijn veranderd.

De vraag welk percentage van gestolen cryptovaluta kan worden teruggevonden, is moeilijk definitief te beantwoorden vanwege de complexiteit van de kwestie. Tijd is een cruciale factor en heeft een directe invloed op de kans op teruggave. In de meeste gevallen is het een moeizaam proces, maar het is mogelijk om de activa, of in ieder geval een deel ervan, terug te krijgen.

Waar kan ik hulp krijgen?

Slachtoffers van cryptofraude kunnen baat hebben bij deskundig advies van cryptoforensische experts, zoals de Crypto-onderzoek, En ze zijn bovendien onmisbaar dankzij ervaren advocaten.

De heer dr. Rogert van het advocatenkantoor Rogert & Ulbrich Advocaten in Vennootschap mbB Heeft reeds talloze cliënten succesvol bijgestaan bij het afhandelen van cryptofraudezaken.

Veelgestelde vragen over het herstel van cryptovaluta